verhaaltjesofzo

ik hebt het verdient

ik loop door de donkere straat,

de maan, de sterren, de huizen en de bomen,

ze lachen naar mij,

maar ik lach niet terug, ik kijk naar de grond,

naar de kille stoeptegels,

je hebt het verdient, fluisteren ze,

ik kijk omhoog zoekend naar troost,

maar de maan, sterren, huizen en bomen lachen al niet meer,

ik hebt het verdient.

ik huppel door een heideveld,

mijn blik op een vast punt,

opvliegende bloemblaadjes strelen zijn benen, een liefelijk briesje speelt met zijn haar,

geen haat, geen geheimen, alleen jij, ik en mijn blik,

mijn blik op jou.